کله چې ډاکټر روته فریریس ته وویل چې نوې زېږېدلې لور یې تمارا به ډېر ژوندی پاتې نه شي، هغې بېاختیاره ژړا پیل کړه.
تمارا د “مایکروسفالي” له ناروغۍ سره زېږېدلې وه – یعنې سر یې غیر معمولي کوچنی و – دا هغه ناروغي ده چې د زیکا وایروس له امله رامنځته کېږي، کله چې مور یې د امیندوارۍ پر مهال له دې وایروس سره اخته شي.
اوس چې تمارا نهه کلنه ده، د نس له لارې تغذیه کېږي. لاسونه یې ورځ تر بلې سخت او تاو شوي دي، او د سر ثابت ساتل ورته ډېر ستونزمن دي.
روته وایي: “ما ته له پیل څخه ویل شوي وو چې دا به ونه ګرځي، خبرې به ونه کړي او موسکا به هم ونه کړي.”
“خو بیا هم ما له هر ډاکټر څخه پوښتنه کوله: ‘زما ماشوم به وګرځي، سمه ده؟'”
تمارا د هغو نږدې ۲،۰۰۰ ماشومانو له ډلې ده چې د ۲۰۱۵ او ۲۰۱۶ کلونو ترمنځ په برازیل کې د هغو ښځو له خوا زېږېدلي، چې د مچیو له لارې د زیکا وایروس سره اخته شوې وې.
په هماغه وخت کې برازیل د اولمپیک لوبو د کوربهتوب لپاره چمتووالی نیوه، او نړۍ له اندېښنې سره د وایروس خپرېدل څارل، چې نه یوازې په برازیل، بلکې په لسګونو نورو هېوادونو کې هم خپور شو.
د زیکا د مینې کیسې: زه برازیل ته لاړم چې پوه شم کورنۍ له دې حالت سره څنګه مقابله کوي
د روغتیا نړیوال سازمان او د برازیل چارواکو د عامې روغتیا بیړنی حالت اعلان کړ، چې دا خبرداری تر مې ۲۰۱۷ پورې نافذ پاتې شو.
تر اوسه دا روښانه نه ده چې ولې دا ناروغي ناڅاپه بنده شوه، او ولې په تېرو لسو کلونو کې بیا نه ده خپره شوې.
زیکا له خلکو هېر شو، او هغه کورنۍ چې له اوږدمهاله اغېزو سره ژوند کوي، تر ډېره له پامه غورځول شوې دي.
د حکومت د شمېرو له مخې، ۲۶۱ ماشومان چې د زیکا د موروثي سندروم له امله تشخیص شوي وو – یعنې هغه زیږدیزې ستونزې چې د امیندوارۍ پر مهال د وایروس له امله رامنځته کېږي – مړه شوي دي. سلګونه نور ماشومان د روغتیايي ستونزو له خرابېدو سره مخ دي.
تمارا هم له همدې ډلې ده. هغه د برازیل په شمال ختیځ ساحلي ښار ماسیو کې ژوند کوي، چې په هېواد کې د زیکا د موروثي سندروم ۷۵٪ پېښې هلته ثبت شوې دي.
